« Pencil Sea Urchins by Jenifer Maestre | Main | »

خسته ام ولی سرحال و شاد. این روزهای قبل از کریسمس که همه جا شلوغ است دیگر تکلیف ما روشن است. از اتفاقاتی که در محل کارم می افتد نه تنها پست وبلاگی که یکی دو تا کتاب می شود نوشت. از آدمهای جالب و بعضا عجیب و غریبی که می بینم و در ذهنم می مانند طوری که گاهی دلم می خواهد همان جا و همان وقت قلم و کاغذ بردارم و بنویسم شان. ولی نه انرژی ای می ماند و نه وقتی. می آیم خانه، غذا می خورم، استراحت می کنم ، با همسر و برادرم معاشرت می کنم و خوووووووووووااااااااااااب !

اینجا سرررررررررررررررررد شده ! علامت لرزه ! ولی جالب اینجاست که من مدل سرمای این شهر را هم دوست دارم. می دانم که خیلی ها اما دوست ندارند ... خصوصا خود ِ لندنی ها که شهرشان به نظرشان کسل کننده می آید. من اینجا حس می کنم در "خانه" ام هستم. اولین بار است نسبت به شهری جز تهران و جزیره ی کیش چنین حسی دارم. حتی در اصفهان هم هیچ وقت حس نکردم "خانه" ام. شاید دلیلش این است که لندن شباهت - مثبت - زیادی به تهران دارد.

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !