تجربه من هم اینطوری است که طرف تو وبلاگش چپ و راست به فمینیست ها توهین می کند و فحش می دهد؛ بعد یکهو یک روز ایمیل می زند و بی سلام و لطفا و اگه ممکن است می نویسد من می خواهم از شوهرم طلاق بگیرم، یک وکیل به من معرفی کن که پول هم نگیرد!! یا اینکه یالا ماده قانونی حضانت فرزند را بنویس ببینم چطوریه!!

من هم بی رودربایستی می نویسم والا شما که معتقدید ما فمینیست ها عوضی و عقده ای و ترشیده و سردمزاج و چی و چی هستیم، چی شد یکهو از من کمک می خواهید؟ آن هم با این لحن... از قرار فکر کردند چون طرف فمینیست است وظیفه دارد هرچی فحش می شنود خم به ابرو نیاورد و دربست و دست به سینه اماده اطاعت اوامر آنها باشد!!

من هم دفعه های اول از این همه وقاحت شوکه می شدم، اما الان در کمال خونسردی دو خط جواب همانگونه که گفتم می نویسم و ایمیل را دیلیت می کنم. والا من جای تو باشم سارا جان این مهمان پررو لنگر انداخته را هم محترمانه بیرون می کنم و می گویم خانه شخصی را با هتل اشتباه نگیر آقا جان!! واقعا که چیزی که تمامی ندارد وقاحت است...!

(:
بله قربان! گاهی این‌طوری است و حرص آدم در می‌آید تا انتها!

kheili khub mifahmam chi mighi. man parsal majbur shodam ye mehmune nakhunde ro hatta tu christmas ba khodam ye hafteh bebaram khune madar shoharam... har ja miraftim resturan chon midunest ma hesab mikonim geruntarin chiza ro sefaresh midad... taze akharesh talabkar ham bud ke chera nabordimesh baazi jaha ro bebinee...
az un badtar inke baziha kelide khuneye maro mikhan dar mogheike ma nistim bian khunamun otragh kononan albateh inha irani nistan balke az basteghane italiaii chand posht unvartare hamsarakan....
man jaye to basham hatman taraf ra miferestam bere khuneye familesh ....

yani morede avval irani bud morede dovvom italiaii... kholase be har ki ru bedi mikhad savaret beshe ....

احساست قابل دركه ژرفا جان :( بيشتر از اين متاسف مي شم كه اين مدل رفتارو نشونه ي باهوش و ذكاوت بودن مي دونن بعضيا! و احتمالن در دل مي گن حالا تا امكانش هست استفاده مي كنم... اگر چه من با كسي كه خيلي هم راحت و دوست باشم بيشتر از دو روز دوام نميارم! اميدوارم زودتر به آرامش و
خلوتت برگردي

سلام.ای بابا اگه بدونی من خودم چیا کشیدم از این رفتارهای مردم نا مردم.فکر کنم که تا دلت بخواد اینجور رفتارها در ایرانیها هست.حالا تازه پز 2500 سال فرهنگ میدن!!این آدمو بیشتر میسوزونه.یکی نیست بگه الان چی هستی؟؟؟

سارا جان
آدم وقیح در همه جای دنیا هست ولی هموطنان عزیز ما دیگه نوبرش را اورده اند.
یکی از دوستان نه چندان مادربزرگ ما آمده این شهر دخترش را ببیند. بعد سوای اینکه به موبایل شرکت من راه به راه زنگ زده و من هربار گفتم خواهش می کنم با شماره منزل تماس بگیرید و این شماره کارهای ضروری اداری هست... (داستان اولین تلفنش رو توی بلاگم نوشته بودم) حالا مامان خانم دعوتش کرده خانه ما و ایشون فرمودند من به شرطی میام منزلتون که دخترتون (یعنی بنده) زنگ بزنه خونه ما و از من رسما خواهش کنه که بیام منزلتون!!!!!
من هم بعد از کلی مرافعه با مامان که این دیگه چه وضعشه با اکراه زنگ زدم و خانوم حمام تشریف داشتند و گفتم بهشون بفرمایین که من ازشون دعوت کردم بیام منزل ما. بعد ایشون به مامان ما زنگ میزنن و میگن تصمیم گرفتن که نیان منزل ما چون من بعد از ساعت حمام ایشون دوباره زنگ نزدم از شخص خودشون دعوت و خواهش رسمی به عمل بیارم!!!
همچین وقاحت آنتیکی فقط میون هموطنهای ما میسره به جون خودم!!!
بازم تو خیلی صبوری... من که یهو داغ میکنم و کافه رو بهم میریزم!!
بوس گنده
--سوسکی

کاش زودتر یاد بگیری که «نه» بگی! یک نه گنده! به فامیل،دوست و هر کسی که می خواد ازت سواستفاده کنه! چرا جواب این میل ها رو می دی؟!!!! من دارم به اندازه موهای سرم حرص می خورم که چرا؟!!!! چطور مردم اینقدر رو دارن و تو چرا باشون همکاری می کنی؟!!!!! بگو نه و تموم! این مهمونی که آمده رو نمی شه کاریش کرد،ولی از این به بعد... بگو خونه نیستیم! بگو اسباب کشی داریم! بگو صاحبخونه مهمون هامون رو منفجر می کنه!یا هر چیزی! ولی نساز باشون! وای دوست ناشناس! امیدوارم شر این آدم ها از سرتون کم بشه!!

ژرفا: دوست عزیز اتفاقا من قدرت عجیبی در "نه" گفتن دارم ولی آدم وقتی می تونه بگه "نه" که ازش چیزی رو خواسته باشن. مهمون از من نپرسیده می تونه بیاد خونه ی من یا نه؟ که من بگم نه ! حالا هم که اینجاست نمی تونم بهش بگم از خونه ی من بره بیرون. متوجه هستی که ؟ این کار از من برنمیاد. به برادرم غر می زنم که اونم بدتر از من افتاده توی هچل. جواب ایمیل غریبه ها رو به رسم ادب میدم. جواب ایمیل دوست و آشنا رو هم بخاطر دوستی. اگر از اول می دونستم اون دوست اینقدر پررو ه مطمئنا از اولش می گفتم برات این کار رو نمی کنم و خودم رو راحت می کردم. ولی تو درست میگی. من خودم با اینطور آدمها همکاری می کنم معمولا، وقتی که دوست و آشنا هستن و سابقه ی بدی ازشون در ذهنم نیست. یه بار که برن توی لیست سیاه دیگه از اون تو درنمیان. مرسی بابت کامنت :)

متاسفانه براي رهايي از اينگونه توقعات بيجا بعضي وقتها باي مثل خودشان باشي.
چند وقت پيش دوستي آمده بود پيشم واز يکي از دوستان گله ميکرد که اين آقا هميشه ماشينشو به من ميداده و حالا ازش ماشين خواسته ام و گفته خودم ميخواهم بروم فرودگاه و ماشينش را نداده ، بعدش هم هرچي حرف مفت بود نثار اون آقاي باشخصيت کرد .
آخرش با لحن آمرانه به من گفت سوئيچتو بده به من با ماشينت تا ظهر کار دارم!
منهم با اجازه شما در کمال پر رويي بهش گفتم ببخشيد من ماشينمو دست پدرم هم نميدم!
خيلي عذرخواهي کرد و رفت!
بعضي وقتها بايد اينطوري بود (البته نه با همه)
چاره اي نمونده متاسفانه

man yavash yavash daram yad migiram be afrad ye NA rahat begam oonam too rooye khodeshoon.to ham ishalla yad migiry be zoody.az in chiz ha zyad peyda mishe Sara jan.

وای دوستم حتی از فکر کردن اینکه الان چی میکشی تنم مورمور میشه . یعنی اصلا حس و حال پذیرایی از کسی رو که دوست ندارم ندارم . من از همون اولش به خیلیها رو ندادم که سرم خراب بشن . راستش توانش رو ندارم . رک بهشون گفتم . هر کی منو بخاطر خودم دوست داره مونده . هر کسم نمونده برام مهم نیست.

یه مثال عبرت آموز برات بگم: پدر دوست من از مدیرهای گردن کلفت و مفت خور تو ایرانه که هر از گاهی با خانومش میان اینجا ماموریت! . هروقت مادر دوستم میومد اینجا به من زنگ میزد که من بیچاره پاشم تو این ترافیک برم خانوم رو تو مالها بگردونم . !!!! به راننده خودشون هم زنگ نمیزد چون خانوم باید بدون حجاب تشریف میاوردن بیرون .

منم بعد از یکی دو بارکه رفتم دنبالشون دیگه حسابی خسته شدم و پیجوندمشون! میگم من کار دارم نمیتونم بیام ببینمتون! چند وقت پیشا دوستم از انگلیس زنگ زد از من گله که چرا مامان بابام رو اونجا تحوبل نمیگیری؟ منم رگ اسکارلتیم اومد سرم گفتم ببخشید پدر و مادر تو پولشون از شمارش خارجه . تو بهترین شهرهای اروپا ملک و املاک دارین دادین اجاره نمیدونین با یانهمه پول چگار کنین؟ . . . من اگه جای مامان بابای تو بودم یه تاکسی ناقابل دربست میگرفتیم میومدیم دنبال دوست دخترمون که از سر کار اومده خسته و کوفته هلاکه میبردیم بیرون میگردوندیمش. نه اینکه تازه توقع داشته باشیم اون دختر جوون دانشجوی کارمند بیچاره از سر کار تو این ترافیک بیاد دنبال ما مارو ببره ددر!

خلاصه دخترک یه دو-سه ماهی با من قهر بود بعد خودش دست از پا درازتر برگشت!

bebin man kaaamelan mifahmam chi migi. man ye bar nazdike move kardanam az sweden be canada, ye seri mehmun rikhtan saram ke dashtan sharayete zendegi dar sweden ro "misanjdadnd", monteha yekishun az jib e mane daneshjou in kar ro mikard. begzarim ke vaghte raftan khune moble am ro gozashtam khedmateshun ke badan baham vasayel ro hesab konim. amma chon delele khanum ro sweden zade bud,yehyi raftan va asas ro ham natunest too 2 rooz befrooshe o gozashteshun raft. Taze majera be inja khatm nashod, bad az oun har kasi az fak o famile man ro dide gofte ke dokhtaetoon afsordegi dare ke az Sweden khoshesh oumade bude! ine ke Sara jooon ye tipaa bezan DAR E BASAN E yaroo ke bere. adam too tanhayi o ghorbat gelim e khodesh ro az aab bekeshe biroon be khoda honar karde! dige aslan jaye in khar hammaliha (bala nesbat) vase adam nemimune!!!!

من كه يه دست لباس كاموفلاژ دارم و به محض اينكه بوي دشمن رو از چند فرسخي حس كنم ناپديد مي‌شم. منتها اين لامصبا اغلب مجهز به فناوري‌هاي جديد از قبيل دوربين اينفرا-رد هستن و يك لحظه به خودت مياي و مي‌بيني طرف روي تختت خوابيده و تو روي سوفا ...

دريغا

ای‌کاش ای‌کاش

قضاوتي قضاوتي قضاوتي

درکار درکار درکارمي‌بود

این هم جالبه که تو ایران من و همسرم یه جا کار می کردیم بعضیا که سلام هم نمیدادند به ما حالا به همسر جان ایمیل میزنند و برای مهاجرت فامیلهاشون !سوال دارند و تلفن میخواند البته من خودم سعی میکنم نه بگم

ژرفا جان ما یا از اونور بوم میفتیم یا از این ور برادرم و خانواده اش ساکن لندن هستند 7 ساله ندیدمشون بیش از همه برای برادرزاده ام دلتنگم برای تولد برادرزاده ام به هردری زدم که بتونم با تور برم که هم هتل باشم هم یک هفته بیشتر نباشه هم درخواست دعوتنامه نکنم بگذریم که موفق نشدم اما حتی به برادرم هم عنوان نکردم من خجالت میکشم یک هفته خونه برادرم مهمون باشم اونوقت چطور این عزیزدل برادر روش میشه خونه شما بمونه واقعا جل الخالق .

مهمونی که خیلی نزدیک نباشه نهایتا سه روز و مهمون آشنا خیلی زیاد بشه ده روز دیگه بسه . بس . بس . بعد از اون باید یک اردنگی زد بهشون و .....
چه خشن نوشتم . تصور کن که مهمون رو بذاری پشت در !!!!

سلام
خیلی جالب بود
شما حتما ادم خیلی خوبی هستید که این هم کمک میخوان ازتون
:)
موفق باشید
پ.ن:
..................

فقط میتونم بگم کاملاً درکت میکنم سارا جان..

سلام
عجب آدمايي رو مثال زدين! يكي از يكي باحالتر ...
من با اينكه ايران هستم و قاعدتا خيلي مسائل شايد مثل آنجا نباشد حوصله مهماني اينطوري را ندارم، يعني راستش چند روز جايي نمي‌روم كه اينطوري هم نيايند! به نظرم اين مهمان هم احتياج به واكنشي دارد. اما واقعا برايم عجيب است اين سفر طولاني و حالا بنشيند در خانه و در و ديوار را ببيند!

salam.
toro khoda manzooret man ke naboodam??
khosh bashi!

etefaghan shabihe in ghaziyeye e-mail haaii ke etela'at mikhan baraye man ham pish umade. taze taraf baram CV va SOP ferestade va gofte sahih kon!!! va baram pas befrest! man ham anjam dadam, vaghti ferestadam goft inaii ke to migi bikhode !!!!!!! :O

جالبه همه ایرانی های کامنت نوشته از این موضوع شاکی هستند :) پس این آدم های پررو کی هستند ؟؟ در و همسایه ؟؟ هاها

از این نوشته ات بوی دود بلند میشد کلی باحال بود. مثل این کارتونا هست سر کرکترش توش دود بلند میشه کلاهش رو برمی داره
امیدوارم روزی همه ما از اشتباهاتمون درس بگیریم. کار خوبی کردی نوشتی . همه می تونند به این نوشته به گونه ای ریلتن کنند

لاوووو یو

بیرونش کردی یارو رو یا نه هنوز؟

ژرفا: نه ! بلیطش مال یکشنبه است و ظاهرا هر چی هم کم محلی بهش می کنم و روزی دو سه کلمه نهایتا باهاش حرف می زنم بازم از رو نمیره !

نه آخه مگه ميشه؟ شما بايد به نوعی در گشاده‌دستی و سربه‌زيری و خلاصه قابل سوءاستفاده بودن شهرتی به هم زده باشيد! وگرنه مگه ميشه که اين همه آدم عجيب و غريب يکراست بيان سراغ شما و به خودشون جرأت بدند که همچين تقاضاهای عجيبی بکنند؟!
از قرار معلوم ميشه. اما بايد اقرار کنم که نوشته‌اتون واقعاً حيرت‌زده‌ام کرد. واقعاً چه آدمهايی پيدا ميشن....

ژرفا: والا فعلا که شده. زیاد هم شده. فقط هم برای من پیش نمیاد، خیلی ها از این تجربه ها دارن.برای پدر و مادرم هم از وقتی یادم میاد پیش اومده. از این داستان ها زیاد دارم که بنویسم. اینهایی که گفتین مودبانه اش ه. بهتره بگیم احتمالا به حماقت شهرت داریم و مردم هم وقاحت رو از حد گذروندن. شما شانس آوردی که تا حالا برات پیش نیومده پانته آ جان.

دفعه اوله که توی این وبلاگ غبر از ابده های بسیار خلاق، ناراحتی می بینم.امیدوارم این مشکل به زودی حل شه.

با کامنت دریا و عالیجناب منتقد خیلی حال کردم

حالا که لندنی آدرس بده منم می خوام بیام خونه تون. :)))))

از شوخی گذشته ننه مادر می دونم چی می کشی. فامیل نزدیک میاد اینجا خونه آدم بعد از دو سه هفته آدم داغ می کنه چه برسه به دوست های ندیده این مدلی

:)

تجربه شد .حرص خوردن که دردی رو دوا نمیکنه .

با اجازه به این مطلب لینک دادم یه موضوعی هم در همین ارتباط نوشتم
راستی شما با این موضوع دست رو دل خیلی ها گذاشتی
:)
رفت بالاخره؟