« اهم اخبار | Main | Leonardo Dining Table »

امروز اولین قرارداد کاری ام توی لندن رو امضاء کردم. صبر نکردن تا جمعه و دیروز زنگ زدن که دوباره بیا مصاحبه. رفتم و سه چهار ساعت طول کشید و امتحان و سوال و جواب و بعد هم قرارداد ! فکر نمی کردم اینقدر سریع پیش بره، از هفته ی دیگه هم کارم شروع میشه. در واقع از انتظاری که برای یک کار موقت داشتم خیلی بهتره و الان خوشحالم از این بابت. فقط این کفش ه من رو کشت. نمی دونم چرا با این که دفعه ی دوم بود می پوشیدمش انگار جا باز کرده بود و هی سعی می کرد از پام بیاد بیرون ! چند دفعه هم مجبور شدم از این ساختمون برم اون ساختمون و با کت و شلوار ِ چیتان و کفش ناراحت و کیف روی شونه و انواع فرم و کاغذ که توی دستم بود، خیلی سختم بود و هی از این آقاهه که مال قسمت HR بود عقب می موندم. خلاصه خیلی خنده دار شده بودم، مثه زنهای ژاپنی توی فیلم های سامورایی بودم که قدم های ریز ریز برمیدارن :) توی این راهنماهای مربوط به مصاحبه ی کاری باید بنویسن که مهم ترین نکته اینه که کفش ِ راحت پاتون باشه وصد البته پاشنه دار.

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !