« Barcelona's Camp | Main | Giulio Iacchetti »

London

پرده ی جادو : فستیوال فیلم لندن شروع شده و من چند تا فیلم را خیلی دوست دارم ببینم. مثلا "وعده های شرقی" ِ دیوید کروننبرگ، "چهار ماه، سه هفته و دو روز" ِ کریسیتین مونگیو، "پرسپولیس" ِ مرجان ساتراپی و چند تای دیگر. ولی ظاهرا خیلی دیر به فکر افتاده ام و بلیطی باقی نمانده. برای جبران مافات "پرسونا" ی برگمان و هر چی فیلم خوب که ژولیت بینوش توی شان بازی کرده را سفارش داده ام که ببینم. راستی به جای اینکه پول های تان را بریزید به جیب بلاک باستر و هی جریمه ی تاخیر بدهید ، بروید در این سایت www.lovefilm.com عضو شوید. قیمت های مختلفی دارد بستگی به این که چند فیلم در ماه بخواهید سفارش بدید. مثلا با هفت پوند در ماه می شود چهار فیلم گرفت. مزایایش اینهاست: جریمه و تاخیر و اینها ندارد. هر چقدر دوست داشتید فیلم را پیش خودتان نگه دارید، این برای من که خیلی وقتها نمی توانم فیلم را طبق برنامه ببینم و مجبورم دیرتر پس بدهم خیلی خوب است. آرشیو خیلی وسیع و متنوعی دارد شامل فیلم های مستند و اروپایی و آسیایی. فیلم هایی را که هنوز نیامده اند و روی پرده هستند را می توانید از قبل رزرو کنید که تا رسید برای تان بفرستند. آهان ! فیلم ها را خیلی سریع پست می کنند برای تان . هر وقت خواستید می گذاریدش توی پاکت اضافه ای که خودشان داده اند و می اندازید داخل اولین صندوق پستی که دیدید. هر ماه هم چند فیلم را مجانی می گذارند برای اینکه دانلود کنید و ظرف هفت روز ببینیدش. احتمالا کرامات دیگری هم دارد که من هنوز کشف نکرده ام. حداقل عضویت ماهانه اش هم 4 پوند است برای دو فیلم.

ساز و آواز: فیلمی که سامان سالور درباره ی محسن نامجو ساخته را دیروز دیدم. راستش از خود فیلم و نحوه ی ساخت و تدوینش اصلا خوشم نیامد. خیلی تکه تکه و پراکنده بود. ولی از بعضی حرف ها و نظرات نامجو لذت بردم. اگر بعضی وقتها کمتر عربده میزد، بیشتر هم خوشم می آمد. مثلا آنجا که می گوید در ایران یک بیت شعر حافظ یا مولانا را - به عنوان مثال - همیشه بر یک وزن و آهنگ می خوانند و برایش ریتم می سازند و معمولا کسی خلاقیتی به خرج نمی دهد برای تغییر. آنجا هم که داشت درباره ی گروه آریان حرف می زد من خیلی کیف کردم بسکه از این گروه و موسیقی شان بدم میاید. یک بار گول خوردم و به دعوت دوستی رفتم کنسرت شان در جزیره ی کیش، نیم ساعت هم دوام نیاوردم. بچه های گروه را هم از نزدیک دیده ام و می شناسم ولی ... بگذریم ! آقا جان اینها نظرات و سلیقه ی من است، نیایید اینجا سنگ بیندازید. کنسرت شهرام ناظری از کفم رفت و آه از نهادم برآمد ! اصلا خبر نداشتم قرار است کنسرت داشته باشد در لندن. آهای ملت ساکن ِ این شهر، خبر بدهید این چیزها را. بنویسید ! کم تان می آید ؟!

لذت کاغذ و کلمه : خیلی وقت است کتابخوابی به زبان فارسی تعطیل است. آخرین کتاب انگلیسی هم که خواندم "هزار خورشید تابان" بود که هما جان برایم فرستاده بود. اینترنت سعی دارد جایش را بگیرد ولی هنوز بوی کاغذ و لمیدن توی تخت و غرق کلمات شدن چیز دیگری ست. می دانم می شود اینترنتی کتاب خرید ولی نصف لذتش به چرخیدن داخل کتاب فروشی میان آن همه کتاب و ورق زدن و انتخاب کردن است. کتاب فروشی ایرانی در لندن سراغ ندارید ؟

بازی : دوست دارم تئاتر موزیکال "اشک ها و لبخندها" را ببینم و "آیدا" ی وردی را. بشود یا نشود معلوم نیست. اینجا همه چیز را باید از خیلی وقت قبل رزرو کرد این است که برای آدم گیج و فراموشکاری مثل من، همیشه حسرت باقی می ماند. ما از بچگی یاد نگرفته ایم برای "آخر هفته" های مان برنامه ریزی فرهنگی-هنری داشته باشیم. آخر هفته ای که نبوده و یک روز تعطیل بوده، همان هم یا رفته ایم خانه ی فک و فامیل یا با دوستان رفته ایم رستورانی کافی شاپی جایی با کلی ترس و اما و اگر. نهایت فعالیت فرهنگی سینما بود سالی یک بار که فیلم قابل دیدنی روی پرده بود یا خانه هنرمندان و موزه هنرهای معاصر، قرنی به قرنی هم تئاتر.

من لندن را دوست دارم. بعد از سه ماه باید دوباره این را بنویسم. لندن را دوست دارم بخاطر زندگی ای که در آن جربان دارد. بخاطر این همه آدم متفاوت و رنگ به رنگ که در آن هستند. به خاطر تمام اتفاقات فرهنگی و هنری و ورزشی و سیاسی و ... که هر روز این طرف و آن طرف شهر هست. دوستش دارم به خاطر موقعیت های متنوع و متفاوتی که پیش پای ساکنانش می گذارد. برعکس تصورم، آب و هوایش را هم تا اینجا دوست دارم. قبل از آمدن فکر می کردم قطعا افسرده می شوم بخاطر هوای همیشه بارانی و ابری ولی تا اینجایش که تنوع آب و هوایی خوبی هم داشته. هر چند دقیقه یک جور است ! شاید به ستون این کنار صفحه، لینک های مربوط به وقایع لندن و خبرهای مهمش را اضافه کردم. بیشتر برای خودم که همه را یکجا داشته باشم و مرتب سر بزنم که قضیه ی کنسرت ناظری دوباره تکرار نشود.

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !