« | Main | Tower of London »

صبح به این هیجان انگیزی دیگه واقعا مافین شکلاتی هم می خواد. اون از اون ایمیل ه که بدجوری چسبید و بعدش هم یه چت ِ دو سه دقیقه ای که یه خبر تووووووپ داشت. الان حتی احساس می کنم سرماخوردگیم هم حالش بهتره. انقدر بهترم که حتی سراغ کارهای بانک و اون نظرخواهی ه دانشگاه هم می تونم برم.

راستی من به تاریخ دیروز فارغ التحصیل شدم ! مراسمش هم توی دسامبر و این وُنی وُنی پو* انگار اونجا علامت زده که من هم قراره حضور قاطعانه به هم برسانم. فکرش رو بکن من پاشم این همه راه هلک هلک از لندن برم سیدنی که یه دونه از اون کلاه ها بذارن سرم ! :) از اینجا تا دوبی هفت ساعت و اندی + از دوبی تا سیدنی مستقیم 16 ساعت . یه چند ساعت هم توی فرودگاه ها معطلی داره. به گمانم که فارغ التحصیل نشده از دنیا میرم. خود ِ مرگ ه.

* وُنی وُنی پو لقب این استاد ِ منه که اسم اصلیش دکتر وُن ریز ه. این اسم رو یکی از دخترها واسه اش گذاشته بس که بامزه و شیکمو ه و دقیقا عین همون وینی د پو می مونه. بنده ی خدا کلی کبکبه و دبدبه داره و واسه خودش آدمی ه ها.

پ.ن: الان با مامانم حرف می زدم. گفت توی سریال پرستاران که ظاهرا توی همون سیدنی اتفاق میفته، یه خانومی می میره بعدا معلوم میشه که شریان های مغزش نمی دونم چی شده بوده - هیچی نفهمیدم بس که این برادره شلوغ کرد - که باعث مرگ شده. بعد علتش چی بوده ؟ پرواز طولانی از لندن به سیدنی ! اکیدا توصیه شدم که بیخیال مراسم فارغ التحصیلی بشم.

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !