« Bicester Village | Main | »

عنوان ندارد

واقعا نمی دونم این چه مرضی ه که هر چند وقت یه بار میاد سراغ من. بی حال و بی انرژی و بی حوصله میشم. مطلقا هیییییییچ کاری نمی تونم انجام بدم. اشتها اصلا ندارم و به زور روزی یه بار یه چیزی می خورم. با وجود اینکه می دونم چه کارهای مهمی هست که باید انجام بشه دست و دلم به هیچ کاری نمیره. خیلی هنر کنم از صبح تا شب یکی دو تا کار انجام بدم. حوصله ی معاشرت و رفت و آمد و حتی تلفنی حرف زدن هم ندارم اینطور مواقع. افسرده و غمگین و اینها هم نیستم ! خیلی ساده فقط حس ِ هیچ کاری رو ندارم. تقریبا سالی یه بار اینطوری میشم که هر بار هم از چند روز تا دو هفته طول می کشه. بعدش دوباره هایپر میشم و همزمان ده تا کار انجام میدم ولی این پاز ِ موقتی واقعا اعصابم رو خورد می کنه. الان که سرماخوردگی و تغییرات اساسی ِ زندگی هم بهش اضافه شده. من که دیگه البته از بس جابجا شدم، محیط جدید و شرایط لندن و مهاجرت سه باره رو جزو دلایل حساب نمی کنم هر چند فکر کنم بی تاثیر نباشه. خلاصه که آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی ! این چیه ؟ فصلی ه ؟ دوره ای ه ؟ مخصوص من ه یا بقیه هم اینجوری میشن یا چی ؟

پ.ن بی بط 1: چند روز پیش رفته بودیم ایستگاه کینگز کراس، کلی نوستالژی های هری پاتریم گل کرده بود و ذوق مندانه برای همه توضیح میدادم که اهمیت این ایستگاه برای چیه !

پ.ن بی ربط 2: از یکی از دانشگاه های انگلیس پذیرش مشروط به مصاحبه گرفته بودم که چند ماه قبل برای مصاحبه ی نهایی اومدم لندن. دانشگاهش یه ساختمون قدیمی بود وسط یه دشت ِ سبز سبز که دور تا دورش رو جنگل گرفته بود و مجسمه های قدیمی. بعد از سه ساعت و نیم مصاحبه و امتحان کتبی و امتحان طراحی وقتی بالاخره اون آقای خشن و جدی لبخند زد و گفت که قبول شدم رفتم توی دفتر دانشکده که اون خانوم مهربون پشت ایمیل ها رو ببینم. بهش گفتم اینجا عین مدرسه ی هری پاتر می مونه ! دامبلدور هم دارین اون وقت ؟! با خنده گفت اون فیلم توی دانشگاه آکسفورد فیلمبرداری شده اگه دوست داری ببینیش :)(انگار باید توی پرانتز توضیح بدم که انصراف دادم و قرار نیست فعلا ها برم سر درس و مشق )

پ.ن بی ربط 3: این فیلم "88 دقیقه" رو ببینید که آل پاچینو طبق معمول کولاکه و جدای از اون خود فیلم و تعلیقش رو هم خیلی دوست داشتم. تمام مدت در حال حدس زدن بودیم . برادره ما رو خفه کرده بود از بس گفته بود این فیلم محشره. آخرش هم زنگ زد به همین دوستش که فیلم رو برداره از ایران بیاره اینجا چون هنوز توی بلاک باستر نیومده.

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !