یک نوشته ی صد در صد ایتالیایی

با نظرتان در مورد بستنی ایتالیایی موافقم،معجون بی بدیلی که فقط برای سرخوشی ساخته شده...

سلام
با این چیزایی که درباره مردمان غذا دوست ایتالیا گفتید حس می کنم من یک ایتالیایی هستم!!!!!!!
خدایا زندگی در ایتالیا نصیب ما بفرما

داشتم فكر مي كردم اگر توي ايران يك مامور بانك بهمون بگه من الان بايد برم غذا بخورم ، ازش ياد ميگيريم كه غذا خوردن كار مهميه يا تو دلمون فحش ميديم و با زبون هم نطق غرائي درباره مسئوليت پذير نبودن مردم اين خراب شده!!! ايراد مي كنيم ؟ مرغ همسايه غازه؟

ژرفا: خواننده ی محترم قبل از اینکه برید بالای منبر متن رو دوباره با دقت بخونید. در مورد هر متنی باید با توجه به زمینه و موضوعش قضاوت کرد. من در این نوشته فقط در مورد غذا خوردن ایتالیایی ها نظر دادم و تمام نکاتی که بهشون اشاره کردم از این جنبه بهشون نگاه شده. در مورد رفتار کارمند بانک هم از همون نقطه نظر قضاوت و نتیجه گیری کردم. جنبه های دیگه ی این رفتار ربطی به نوشته ی من نداشت که بنویسم. خیر مرغ همسایه غاز نیست و این رفتار هم از جنبه های دیگه ممکنه رفتار درستی نباشه هر چند که از نظر من درست بود چون خیلی مودبانه گفته شد و همون موقع یک نفر دیگه به ما سرویس داد و ما اصلا معطل نشدیم.

این پست خیلی چسبید ژرفا جان

اي واي ژرفا جان من همينطوري قبل از اينكه عكسها و تعريفهاي شما رو از ايتاليا بخونم و ببينم شبي 4 دفعه به آقاي الف قر(غر) ميزدم كه منو ببر ايتاليا حالا هم از وقتي شما رفتيد ايتاليا كه ديگه بدتر

درود
بسیار پست خوبی شد و باعث شد که علاقه شدیدی به دیدندن ایتالیا پیدا کنم

ممنون

نتیجه می گیریم من نباید اون طرفها پیدام بشه . من با ترک کردن کاله هم مشکل دارم.این که شما گفتی دیگه خلاف سنگین و در حد م.ا.ر.ی.ج.و.ا.ن.ا است. اینکه گفتم از همش بدتره دیگه نه؟

فکر کنم یکی از معدود پست هایی بود که مختصر و مفید واقعیت های زندگی ایتالیایی رو نشون داده. به این نوشته لینک داده شد. در ضمن راجع به اون کتابایی که تو یکی از پست های قبلی نوشته بودی، جداً بهشون احتیاج نداری؟ آدرس بدم برام میفرستی؟ میتونیم هم تو میلان قراری بذاریم تا زحمت پست رفتن رو هم نکشی و تو خرج بیخود هم نیافتی! شاد باشی، امیر

ژرفا: ممنون. لطف دارین. در مورد کتاب ها، راستش توی همون پستی که درباره شون نوشته بودم یکی از خواننده های اینجا خواسته بودشون و من قولش رو بهش دادم. خلاصه که شرمنده :)

عاشق آدم‌هایی هستم که برای غذا خوردن وقت می‌گذارند و غذا خوردن رو لذت می‌دونن. یکی از قشنگ‌ترین نوشته‌هایی بود که تا به حال خونده بودم.

Hala depth jan, inja (london) miyaei mibiniii bah! Harchi khikkiye male in englisihast! Ay mikhoram charbi ay mikhoooooooran, az roo ham nemiram har jaye Eu man raftam khikki didam in englisiha boodan, man asheghe pub haye italy hastam ke asrash snack mizare ba drink!

آخ كه نمي دونم چه جوري بگم من اين پست رو خيلي درك ميكنم.من خودم يك شكموي كامل و لذت برنده قهار از خوردن هستم .يكي از چندين دلايلم براي سفر كردن همانا مزه كردن طعم ها و خوردني هاي جديده. در ضمن كلي خوشحال ميشم وقتي ميفهمم كساني هستند كه مثل خودم از خوردن لذت ميبرند.

واقعا پست زيبايي بود. جامعه ايتاليا را و عادات فرهنگي و خلق و خوشان را به خوبي توصيف كردي. علاوه بر آن من كشف كردم كه يك ايتاليايي خالص و اصيل هستم چون هميشه براي غذا خوردن آداب خاصي قايلم.

با خوندن این پستت دلم برای روزهایی که توی داهات اطراف رم گذروندم و همونجا گفتم که من برای بازنشستگی میام توی همین مملکت تنگ شد. هیچ کجای دنیا مثل ایتالیا نمی شه!!
خیلی معرکه و مختصر و مفید همه چیز را گفتی توی همین پست...
با عشق
--سوسکی

متن را با دقت بخونيد!!! حرف خيلي تكراري و بي معني شده!! يك جور حواب از اصل ايراني به همه انتقادات

من چرا انقدر دیر این پستت رو خوندم؟
من دیگه حتمن میام ایتالیا

ولی من از تمام اینایی که می گی خوشم نمیاد و فکر نمی کنم بد سلیقه باشم!درست تر اینه که سلیقم با تو و ایتالیایی ها فرق داره

به نظر من ايتاليا نسخه تحت ويندوز ايران ميتونه باشه. اگه ايران رو نسخه تحت داس فرض كنيم ( كه هست) .
از خيلي جهات به هم شبيه هستن، همون شكم پرستي و بي نظمي و رانندگي و ... ! ولي خب اونا چند تا لول از ما بالاتر هستن. برا همينه كه ميگم نسخه تحت ويندوز.

بنده، مادرم و خواهرم هر سه یک نفس این متن را خواندیم و چه بگویم...عالی بود!

من دو روز ایتالیا بودم و خیلی لذت بردم از رفتارشون. چیزی که برام جالب بود تو یه شهر کوچیکی نزدیک میلان دیدم یه آقا و یه خانم پلیس به جای اینکه توی اتاق نگهبانیشون بشینن اومده بودن سایهه درختا قاطی پیرمردای بازنشسته و جلوی قهوخونه نشسته بودن و نوشیدنی داغ میخوردن

ببخشید یادم رفت آدرسمو بنویسم

بهترین عادت ایتالیایی ها موقع غذا خوردن ریلکس بودنشون هست و این که هر چیزی باید طعم واقعی خودشو بده +روغن زیتون ..راز طول عمرشون هم دقیقا همینه..خیلی خوبه که یه مقداری این عادت های خوبشون در ما هم زنده بشه ..یادم میاد روز اولی که وارد ایتالیا شدم پاستا هاشون به نظرم نپخته بود واسه همین در به در دنبال یه همبرگر فروشی بودیم سال 1992
یه ماشین فراری پارک بود که راننده اش داشت سوار میشد ..وقتی ازش آدرس مک دونالد رو پرسیدیم .انگار که به جد و آبادش توهین کردیم .. ..

خوشحالم از اينكه ايتاليايي ها رو پيدا كردم. خيلي دنبالتون گشتم سلاااااااااااام

این پست که ما رو خراب کرد و هیچ. ولی در کل وبلاگ شما هم ما رو داره تخریب می‌کنه... ایول کلاً.