این ذائقه ی مبارک
در قفسه های سوپرمارکت دنبال "خیارشور" می گردم که نیست. یعنی هست ولی آن خیارشور "یک و یک" نیست که همیشه می خوردیم. خیارشور اینجا چرب است و خیلی کم شور. خیارشور های استرالیایی که از بیخ و بن شیرین بودند، راحت. هوس الویه کرده ایم ولی بدون خیارشور و بدون آن سس مایونزهای ترش مزه و با سیب زمینی های متفاوت، مزه ی این الویه به همه چیز شبیه می شود جز الویه های مامان. این هوس های نوستالژیک ِ گاه به گاه مثل جانوران موذی ای هستند که مغز را می جوند. آش رشته، کله پاچه، ساندویچ مغز، پلو قیمه ی نذری، کاهو و سکنجبین، حلیم بادمجان ... همه شان هم خوراکی اند. بقیه ی چیزها را می شود بالاخره یک جوری روبراه کرد ولی خوراکی ها را نمی شود. غذاها و نوشیدنی ها و تنقلات و ترشی ها و شور ها از قوی ترین عناصر نوستالژی ِ دوری از وطن هستند. مثلا فکر ِ "تخمه ژاپنی" یا "خامه ی صبحانه" یا "نان سنگک" کاملا می تواند روزتان را خراب کند و شما را غرق در غم ِ دوری ! همان وقتی که دارید "اسپاگتی با راگو" یا " کتلت میلانزه" یا "پیتزای بوفالو" می خورید و شراب ناب مناطق توسکانی را می نوشید، فکرتان دور و بر ساندویچ های "فری کثافت" می چرخد و اصلا نمی توانید از غذایتان لذت ببرید. معمولا آدمیزاد همانی را می خواهد که ندارد ! همیشه این طور نیست البته، این افکار غم انگیز مربوط به مواقعی می شوند که شما کلا نیمه ی خالی لیوان را می بینید و شیشه های عینک تان خیلی تیره است. ولی عجیب هوس الویه کرده ام.
Related Posts
دربارهی نويسنده
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !
برای نامه نگاری
لینکدونی
Websites
Time Out London
Tate OnLine
Covent Garden Life
London Thearte Guide
British Museum
St Ethelburga's Centre
Design Museum
British Library
British Film Institute
دیگران
روزهایی که رفته اند
ماهانه
January 2008December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
November 2005
April 2005
January 2004
November 2003
October 2003
September 2003
August 2003
June 2003
May 2003
April 2003
March 2003
February 2003
January 2003
December 2002
November 2002

Comments
اي كاش مي شد خيار شوريا غذاهاي ايراني را ايميل كرد!
(حاج کاظم) | March 24, 2007 7:39 PM
خوبی؟ وقت نکردم بیام بهت بگم عیدت مبارک و این حرف ها....
در باب" خیارشور" بگم که من شنیده بودم که خیارشور "یک و یک" تو رم و پاریس هست!! میلان رو نمی دونم ولی. تو تورنتو از این یه نظر مشکلی وجود نداره. ولی از لحاظ نون سنگک و خامه یه کم هنوز پای بساط لنگه!!!
سایه | March 24, 2007 7:59 PM
یه سر به مغازهء ایرانی تو میلان بزنی خیار شور هم پیدا میکنی. چند شب پیش برای یه سری از دوستام سالاد تن ماهی درست کرده بودم و اینام کلی از مزهء این خیار شورای ایرانی خوششون اومده بود. در ضمن حتماً تاریخ مصرفش رو نگاه کن! شاد باشی، امیر
Amir | March 24, 2007 8:46 PM
راستی اینم آدرس و تلفن مغازه ایرانی که گفته بودم.
tel: 02-54123247
Via Tito Livio n.7
20137 Milano
من یه بار بیشتر نرفتم ولی فکر کنم خیلی چیزا داشته باشه.
ژرفا: ممنون بابت اطلاعاتی که دادین :)
Amir | March 24, 2007 9:04 PM
اتفاقاٌ من همین امشب الویه درست کرده بودم سارا جان! پس باید بگم جایت خالی دوستم. اگر ایده حاج کاظم عملی بود شک نکن که همین حالا در میل باکست یک بشقاب سالاد موجود بود.
راستی به این بازی آرزوی 86 دعوتت کردم. اگر دوست داشته باشی شرکت کنی :)
ژرفا: پس فراز چی شانه به سر جان ؟ فقط یه بشقاب ؟! :))) مرسی از لطفت. آرزو هم چشم :)
شانه بسر | March 24, 2007 9:52 PM
آخ آخ آخ انگار بانوی سرزمین میلانی ها هنوز دلش در سرزمین مادری اسیر مانده »:(
هوس الویه هم خوبه ، مزه اش زیر زبونت میاد و بعدش خودت درست می کنی با طعم میلانی.
مراقب خودت باش و سختی ها رو با یه مشت نمک فوت کن. اینطوری مزه خوشمزه ترین غذاهای دوردست هم از زیر زبونت می پره
>:) دوست داشتی هم یه سر بیا پیش ما ، الویه مامانم حرف نداره .
بوس از راه دور
ژرفا: ای عالیجناب عزیز آخه شما هم همین بغل گوش ما نیستین که. یه عااااااااااالمه فاصله داری بابام جان :)) :*
عالیجناب منتقد | March 25, 2007 3:27 AM
vaaay che ba maze manam mikhastam ye post raje be khiarshuraye inja benevisam ke shirinan!! vali in khiar shirina az un khirar shuraye italia behtaran, akhe tu italia faghat rush serke mirizan va kheili galu ro mizane !! man aghe har moghe khiar shur havas mikardam ye dune az hamuna ro mikharidam va tush namak mirikhtam ta chand saat ke mimund baadesh ghable khordan mishodddd!!
eyyyyyyy baba mano yade dugh andakhti ke az daram az bi dughi mimiram akhe man ashe dughammmmmmmmm!!
ژرفا: آره اتفاقا دیشب با فراز دنبال روشی می گشتیم برای تبدیل کردن این خیار سرکه ای چرب به خیارشور ! :)) دوغ رو شاید بشه توی خونه درست کردم ولی مسلما اون دوغ نمیشه :>
bella | March 25, 2007 8:23 AM
با سلام و تبریک سال نو
مدتیه از طریق راز با وبلاگ دوست داشتنیتون آشنا شدم
در مورد خیار شور پیشنهادی دارم که به یه بار امتحان می ارزه
من چند سالیه که خودم خیار شور میندازم و کاملا با یک ویک قابل رقابته. دستورش اینه که خیارهای تا حد امکان قلمی و سفت رو میشورم و خوب خشک میکنم بعد توی یه دبه پلاستیکی که درش خوب سفت بشه خیارها و سیر حبه کرده و فلفل سبز وقرمز تند و سبزیهای معطر در دسترس مثل شوید و ترخون و مرزه و نعنا که میتونی از خشکش هم استفاده کنی رو لایه به لایه میچینم.و بعد توی یه کاسه بزرگ آب نمک درست میکنم به ازای هر لیوان متوسط آب شیر یک قاشق سوپخوری نمک وبه ازای سه لیوان آب یه استکان سرکه
آب نمک رو میریزم تو دبه و گاهی چند تا چوب دارچین هم روش و در دبه رو محکم میبندم و میزارم پشت یه پنجره که آفتاب داشته باشه. تا ده روز یا دو هفته رنگ خیارها برمیگرده و میتونی بزاریش تو یخچال و مصرف کنی
خوشحال میشم نتیجه رو اگر کاری کردی بهم بگی
موفق و شاد باشی
ژرفا: لیلا جان مرسی از راهنماییت ولی خانوم جان اینجا شوید و ترخون و مرزه کجا بود ؟ ما که پیدا نکردیم اینجور چیزها رو :)
لیلا | March 25, 2007 8:25 AM
آخی
کاشکی موقع رفتنی یکم با خودت برده بودی .ما کلی از این چیزها داریم اما قدرش رو نمی دونیم
سميرا | March 25, 2007 9:20 AM
راستی من با دستور تهیه ی خیار شور لیلا هم کاملن موافقم
چون عالی میشه و واقعن مو نمی زنه با خیار شور یک و یک
سميرا | March 25, 2007 9:22 AM
سارای عزیزم و آقا فراز نوروزتون مبارک و سرشار از شادی، سلامتی و موفقیت.
آخ گفتی سارا جان تحمل دوری از غذاهای فولکوریک! خیلی سخت است تنها راهش این است که خودت خیار شور بگذاری!
ژرفا: ممنون آوا جان. نوروز شما هم مبارک باشه :)
آوا | March 25, 2007 11:37 AM
سلام
یه کم عجیبه انگار " خامه اونجا پیدا نمی شه واقعا؟ "
ژرفا: خامه هست ولی خیلی با اون خامه ای که ایران هست فرق داره.
شهره | March 25, 2007 1:33 PM
mazeh asli OLVIH ke dar kotob motabar amadeh hamn ast ke tu dorost mikoni,tu iran chon az in khiarshor haye ma nadarnd an toor dar miaayad:D
agha leila | April 2, 2007 1:55 PM