تغییرات
هر کسی یک طور ست من هم این طوری ام که اگر بخواهم کاری بکنم یا تصمیمی بگیرم، صبر و تحمل ندارم. اصلا نمی فهمم این آدمهایی را که می خواهند فلان کار را انجام بدهند بعد چند سال طول می دهند تا یک تصمیم "آره" یا "نه" بگیرند و مدام در برزخ اند. من باید یا توی بهشت باشم یا جهنم یا در راه یکی از این دو تا. حالت بینابین مرا می کشد. حالا هم چند روزی ست که کک ِ تصمیم گیری برای این وبلاگ افتاده به تنم. باید کارش را زودتر یک سره کنم.
زندگی ام دارد تغییر می کند. می خواهم که تغییر کند. یک چیزهایی را دارم حذف می کنم و یک چیزهایی را اضافه. برنامه های مرتب و منظمی در ذهنم دارم برای آینده. طبیعی ست که این وبلاگ هم که قسمتی از زندگی من است باید به نسبت ِ این تغییرات تغییر کند. چیزی که قطعی ست این است که شخصی نویسی تعطیل شد و رفت پی کارش. این از این. دو روز است دارم با فراز حرف می زنم در مورد "چگونه ادامه دادن وبلاگ". هر دو مان همیشه با هم حرف می زنیم درباره ی همه چیز. نظر ِ آن دیگری همیشه "خیلی مهم" بوده در طول این مدت ِ باهم بودن مان. من می گفتم کلا فارسی نوشتن را تعطیل کنم چون با حذف شخصی نویسی و تخصصی نویسی عملا چیزی باقی نمی ماند. فراز می گوید به اینکه کسی بدون ذکر نامم از نوشته هایم استفاده کند فکر نکنم. بنویسم با این دید که کسی - حتی یک نفر - شاید از این نوشته ها چیزی یاد بگیرد یا با یک زمینه ی کاری و تحصیلی جدید آشنا بشود یا با شهرها و کشورهای دیگر آشنا بشود که شاید روزی به دردش بخورد. فراز هم با من موافق است که اگر قرار است به نوشتن ادامه بدهم باید "جدی" بنویسم. مطالبی به خورد خواننده بدهم که برایش ارزش خواندن و وقت گذاشتن داشته باشد. این مطلب از هر دسته و نوعی می تواند باشد. ادبی، هنری، مربوط به طراحی، درباره ی سفرهایی که می روم یا درباره ی عکاسی. پیش از این هم مطالبی این چنینی لا به لای پست هایم بوده. به عبارتی حالا قرار است کمیت پست ها بیایین پایین و کیفیت شان برود بالا ! آن کلمه ی "قطعا" در پست پایین از آن کلماتی بود که قرار بود دیگر استفاده نکنم و کردم و اشتباه درآمد.
تصمیم دیگر شروع دوباره و این بار ادامه دار وبلاگ انگلیسی ام است. بارها این طرف و آن طرف وبلاگ انگلیسی زده ام ولی هیچ وقت نتوانستم بیش از چند پست نگهش دارم. سخت است. باور کنید سخت است که بخواهی خودت را و افکارت را به زبان دیگری بنویسی و شرح دهی. به هر حال از همین امروز شروع کردم. وبلاگ انگلیسی ام از اینجا سریع تر آپدیت خواهد شد. می خواهم خودم را وادار کنم به نوشتن. یک باره تماسم با زبان انگلیسی کم شده و نمی خواهم از دست بدهمش. برنامه های دیگری هم برایش دارم که بماند. لینک های مربوط به هنر و طراحی را هم منتقل کردم آن طرف. اینجا که طرفدار نداشت. شاید آنجا کسی بخواندشان. لینکش آن بالای صفحه سمت چپ هست اگر خواستید سر بزنید.
Related Posts
دربارهی نويسنده
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !
برای نامه نگاری
لینکدونی
Websites
Time Out London
Tate OnLine
Covent Garden Life
London Thearte Guide
British Museum
St Ethelburga's Centre
Design Museum
British Library
British Film Institute
دیگران
روزهایی که رفته اند
ماهانه
January 2008December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
November 2005
April 2005
January 2004
November 2003
October 2003
September 2003
August 2003
June 2003
May 2003
April 2003
March 2003
February 2003
January 2003
December 2002
November 2002

Comments
I always checked your links. Just because people don't leave comments doesn't mean they don't follow them.
Do you think you can help us about some information regarding Australia/Italy in Paziresh? The single main goal of this website (http://paziresh.info) is to provide information for those who need it and since you say you want to write in this category I was wondering if you could write there, under your own name, and help people.
I will wait for your reply.
Anar | February 19, 2007 11:49 PM
من به تصمیم ات احترام میزارم ولی یک کمی دلم می سوزه چون انگلیسی من یک اپسیلون هم به پای فارسی ام نمیرسد. راستش من از نوشته هایی که در مورد کشورها و مردمش و آدا ب و رسوم و غذاها و از همه مهمتر روابط با آدم هاش مینویسی لذت میبرم.امیدوارم تصمیم ات این نباشه که کلا اینجا ننویسی. موفق باشی
ژرفا: ممنون رکسانا جان. نه تصمیمم کلا ننوشتن نیست.
roxana | February 20, 2007 6:45 AM
باید دیروز کامنت میگذاشتم و نگذاشتم...
میخواستم بگویم من از مطالبت لذت میبرم. به خصوص چون در وادی هنر نیستم و میخواهم چیزی ازش بدانم. هرچند کوچک، عامی و جزیی و در حد بهرهء خودم از هنر.
از آن گذشته چندان طرفدار وبلاگهای تمام تخصصی نیستم. دیر به دیر به روز میشوند و همیشه هم چیزی موردعلاقه ت درشان پیدا نمیشود. بین روزمره نویسیها همواره میتوان چیزی شبیه به حال خود پیدا کرد. چیزی که روزی آرزویش را داشتی، چیزی که تازه از سر گذراندی، چیزی که در انتظارش هستی... همه دیدگاههای تازه ای در اختیارت میگذارند که میتوانی آنطور که میخواهی ازشان استفاده کنی.
طرفدار پر و پاقرص لینکهای مربوط به هنر و طراحی ات هم بودم. خوب شد گفتی کجا منتقلشان کردی.
هر تصمیمی میگیری، خوب و خوش و موفق باشی :)
ژرفا: ممنون المیرا جون از نظری که گذاشتی. برام خیلی ارزش داره :)
المیرا | February 20, 2007 8:07 AM
من خیلی همیشه از نوشته هات هم لذت بردم و هم درس گرفتم
مخصوصن در زمان ازدواجت و تجربه های اون زمانت و هم از کلاسهات در استرالیا
در هر حال امیدوارم که در زندگی خصوصیت موفق باشی که همه ی ما چیزی جز موفقیت برای دوست خوبمون سارا نمی خوایم
سميرا | February 20, 2007 11:58 AM
rastesh man kheili vaghte pish vaghti hameye weblogeto ba kole archive khondam barat email dadam va ejaze ham gereftam ke linket konam . az hamon moghe ta alan be eshghe updathat harroz be webloget sar mizanam ... az hameye neveshtehat hata shakhsi nevisihat va roozmaregihat lezat mibordam . ham darse zendegi migereftam ham etemade be nafs ham erade va poshtkar :) kheili narahatam az ineke dige nakhaei inja benevisi chon ye angize khobo az dast midam :( emroz dige natonestam jolo khodamo negah daram va comment nazaram :(
vali be har hal harja ke hasti va harkari ke dari mikoni omidvaram rooz be rooz behtaro movafagtaro shadtar bashi ke midonam hasti.
man webloge englisi va hata dore mize ashpazkhanatam mikhondamo lezat mibordam
harja hasti hamishe movafagh bashi...
mamane ghazal | February 20, 2007 5:35 PM
مطالبت با حاله، به ما خم سر بزن http://www.shoupe.blogspot.com/
شوپه | February 20, 2007 6:04 PM
من واقعا نوشته هات رو دوست داشتم. اینکه مردم هر کشور رو توصیف میکنی یا میکردی! خصوصیات اخلاقیشون و ... خیلی جالب بود چرا میخوای ننویسی؟ دنیا رو از چشم تو تماشا میکردیم. بووس
ستاره | February 20, 2007 8:54 PM
اون مامان غزل که کامنت گذاشته و آدرس وبلاگش هم اشتباهه، من نیستما. :)
مامان غزل | February 21, 2007 2:36 AM
dorosteh . nemidonam man cheraadrese weblogo eshtebahi dadam :)
man ham mamane ye ghazale digam indafe ham dige address doroste doroste
mamnon az onyeki mamane ghazal :)
mamane ghazal | February 21, 2007 2:42 AM
به قول یکی از اساتید، دیگران کاشتند ما خوردیم، ما بکاریم، دیگران بخورند... در ضمن، من یکی که مشتری پر و پا قرص لینک هات بودم
miracle | February 21, 2007 10:41 PM