« همنشینی رنگها | Main | تو »

از همکلاسی ها

فلیسیتی همکلاسی من ه، دانشجوی دیزاین. خودش و همسرش ریچارد متولد آدلاید هستن با ریشه ی انگلیسی، هر دو سرباز ارتش استرالیا، عضو باند موزیک ارتش. سربازها رو سرگرم و تشویق می کنن. فلیسیتی ورزشکار حرفه ای ه. از جنگ اخیر در "تیمور شرقی" برام تعریف می کنه. از نپال میگه که مدتی رو توش گذرونده. میگه خیلی دوست داره که اعزام بشن به عراق. دوست داره قبل از تموم شدن جنگ اونجا باشه و اوضاع رو از نزدیک ببینه. فلیسیتی دیروز که اومده بود دیدن من برام شیرینی لبنانی آورده بود. دختر جالبی ه که ذره ای قساوت در وجودش دیده نمیشه. مسیحی به دنیا اومده ولی به هیچ دینی اعتقاد نداره. فلیسیتی عاشق طبیعت و کوه و دریاست. می خواد بره عراق که خون ببینه و مرگ...

ریم همکلاسی من ه، دانشجوی دیزاین. ریم و شوهرش مصطفی هر دو متولد قاهره هستن. شوهرش دیپلمات ه و خودش یه دانشجوی درسخون و فعال. حرف مشترک زیاد دارن با ما. از شرایط و موانع و مشکلات. ایران و مصر. ریم و شوهرش دارن برمی گردن مصر. ریم ناراحته، اینجا خونه اش ه. میگه برای چی برگردم ؟ برای کی برگردم ؟ قاهره خونه ی من نیست. ریم حامله است. من نفهمیده بودم. میگه قایمش کرده تمام این مدت. میگه عصبانی بوده که کسی از درونش داره تغذیه می کنه. میگه این موجود جدید رو نمی فهمه. اتفاق افتاده. نمی خواسته. به من میگه براش اسم ایرانی پیدا کنم. بچه دختر ه...

یوسف همکلاسی من ه، دانشجوی دیزاین. متولد جاکارتا، اندونزی. خبرنگار بوده، اومده اینجا که ژورنالیسم بخونه بعد به این نتیجه رسیده که تعریف ژورنالیسم در استرالیا با تعریفش در اندونزی خیلی متفاوته. اینجا باید از کوه و دشت و درجه حرارت هوا خبر تهیه کنی و در اندونزی از انواع مشکلات اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی، راهپیمایی ها و اعتصاب ها، فقر و اعتراض، کلاه برداری و توطئه. رشته اش رو تغییر داده به دیزاین. یوسف میگه اینها چیزی از واقعیت زندگی نمی دونن ، یوسف برنمی گرده اندونزی...

امی همکلاسی من ه، دانشجوی دیزاین. آمریکایی ه، متولد تگزاس. فمینیست ه و نگران محیط زیست. ژورنالیست بوده قبلا. از بوش متنفره و ال گور رو تحسین می کنه. امی گرافیست خیلی خوبیه. امی نگران آدمهایی ه که درباره ی محصولاتی که مصرف می کنن و تولید کننده هاشون هیچ اطلاعاتی ندارن. امی از جنگ بدش میاد و طرفدار آزادی بیان ه، به هر قیمتی. امی برمی گرده آمریکا. ژورنالیسم دیگه قسمتی از زندگیش نیست ...

Related Posts

اینجا انسانی خودش را برای خودش در قالب واژه‌ها تصویر می‌کند. این یادداشت‌ها ادبیات و دستمایه‌ی ویژه‌ای نخواهند داشت. از هر دری سخنی …
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر آدرس وبلاگ جایز نیست. حتی شما دوست عزیز !