کف

بیست سال پیش اولین بار با عمه ای که انور آب بود شروع کردم به نامه نگاری،دوماه طول میکشید تا جوابشون بدستم برسه چنان عطشی داشتم که پستچی محل با اون دوچرخه هرکولس قدیمیش از راه برسه و نامه منو برام بیاره،حالا هر دو اهل ایمیل و دوره دیجیتالیم و عمه هنوز انور آب و علی القاعده بیشتر از من باید دیجیتالی شده باشه! ولی هنوز جواب ایمیلهامو به طریقه بیست سال پیش میده و منم هنوز پشت مانیتور حسرت بیپ ایمیلشو دارم!

امیدوارم خبر های خوبی بهت برسه :)

خوبی حالا؟:*

ژرفا: خوب ه خوب :) :*

man inja ro kheily doost daram,ba vojood moshkelati ke dari vali ye aramesh khasi to neveshtehate.man ham mesle khodet ye dokhtare javoonam ke hezaro yeki arezoo dasht vali daste sarnevesht mano az arezooham kheilllly door kard.zendegie to mesle donyae areoohaye mane.barat arezooye movafaghiat mikonam to ham doa kon manam betoonam masie zendegimo avaz konam.
movaafagh bashi

انتطار خبری نیست مرا ... .

ژرفا جون همه کسایی مثل من و تو که تازه مهاجرت کردیم و مشغول درس و کار و جا افتادن تو محیط جدید هستیم و ویزامون به هزار تا اما و اگر بستگی داره از این دغده ها داریم . مساله اینه که بعضی وقتها واقعا فکر میکنی که اگه جواب ایمیلی که قراره برات بیاد اونجوری نشه که باید بشه تو واقعا مسیر زندگیت عوض میشه و اصلا شاید مجبور بشی یه فکر کلی برای زندگیت بکنی . برای همین دوران مشوشیه . بالاخره هرچی باشه ماها داریم با چنگ و دندون بایه های زندگیمون رو میسازیم دیگه . واقعا حالت رو میفهمم و امیدورام زودتر خبر خوش بگیری و بیایی اینجا برامون بنویسی.

سعی میکنم یه ایمیل امروز یا فردا برات بنویسم .

بوس