« قالب ها | Main | از همه جا »

بخشش

دیدم خانم دکتر احمدنیا وبلاگ من رو معرفی کردن و به یکی از پست های قدیمیم هم اشاره کردن. رفتم اون پست رو خوندم و اول دلم کلی برای استادم٬ خانم داویدیان تنگ شد. الان نمی دونم کجاست. آخرین باری که ازش خبر داشتم ٬ قبل از اومدنم به استرالیا بود که ایران بود ولی ایشون معمولا نصف سال رو آمریکا هست و پیش خانواده اش٬ اینه که ارتباط چندساله فعلا قطع شده.

در مورد محتوای اون پست هم ... یادم اومد که نتونستم ببخشم. جایی که قرار بود برم ٬ رفتم. ولی به شدت اذیت شدم. تحمل اون آدم و فضای اطرافش خیلی برام سخت بود. دو ساعت رو هم به زور تحمل کردم ٬ پس مطمئنا نمی تونستم هفته ای دو روز ٬ هر روز ۶ ساعت رو تحمل کنم. با اینکه از نظر حرفه ای خیلی برام خوب بود ٬ ولی داغونم می کرد. اینجور بخشیدن که آزادت کنه و سبک٬ واقعا بستگی به این داره که طرف چطوری و چقدر آزارت داده باشه و اینکه چه مدت از اتمام اون جریان گذشته باشه. نه. نتونستم ببخشم.

Related Posts

TrackBack