« ... | Main | Feminity »

NO WAR

فلسف ی "طراحی جواهر" در دانشکده ما "نمایش دادن ثروت" نیست . هدف از قطعاتی که ما طراحی می کنیم نشون دادن یک "تفکر" و "فلسفه" ی بخصوص ه . این تفکر و ایده ٬ هر چیزی می تونه باشه به جز Show off کردن. پنجشنبه ی گذشته باید محصول شماره ۱ رو تحویل میدادیم . صورت مسئله این بود " استفاده از فرم های طبیعی یا صنعتی که به صورت Multiple تکرار شده باشند برای طراحی یک قطعه جواهر. و باید از یه سری تکنیک جدید هم در ساخت این طرح استفاده بشه."  همه ی بچه ها از گل و برگ و آب و سنت ها و آیین ها الهام گرفته بودن و من از "جنگ" !  خوب معلومه که هر چیزی که مشغول خوردن مغزتون باشه ٬ روی کار شما هم تاثیر میذاره. طرح من یک آویز از جنس نقره است که از دو تا تقریبا نیم کره تشکیل شده که نماینده ی دو تا نصفه کره ی زمین هستن. پستی و بلندی هایی که روشون ایجاد شده٬ پستی و بلندی های زمین رو نشون میده. یکی از این دو نیم کره٬ در اثر انفجار اتمی ٬ یه گوشه اش سوراخ شده . اون یکی که سالمه ٬ کلمه ی NO WAR به زبان های مختلف روی تمام سطحش حک شده. یعنی قراره که حک بشه ! چون من برای حک کردنشون می خواستم از تکنیک Etching استفاده کنم . در این تکنیک شما طرح تون را با روشی روی فلز منتقل می کنید٬ بعد فلز رو میذارید توی اسید مخصوص و اون اسید٬ قسمت هایی رو که منظور نظر شماست٬ میخوره. ولی چون استفاده از این اسید ها خیلی خطرناکه و احتیاج به تجربه ی قبلی و راهنمایی استاد داره٬ دانشجو نمی تونه تنهایی بره توی Etching Facility و کار کنه. ترم پیش٬ ما این تکنیک رو تجربه کردیم ولی روی مس٬ نه نقره. چون اسید خورنده ی هر فلز یا اون یکی فرق داره. این ترم چون فقط من می خواستم از این روش استفاده کنم باید مسئول کارگاه و مسئول دانشکده و مسئول اتاق اچینگ با هم هماهنگی می کردن و Etching Bath رو برام حاضر می کردن و وقت میذاشتن و ... خلاصه هنوز که موفق نشدن این کار رو بکنن. من و استاد هم همچنان منتظریم که بالاخره این کار انجام بشه و اون نیم کره ی بالایی به اون NO WAR ها مزین بشه. اون عکس دومی نمونه ی کار اچینگ ترم قبلم ه . یه جعبه ی استوانه ای شکل ه که روی بدنه اش٬ اون طرح گل و مرغ که از طرح های پدربزرگم ه  که روی نقره قلم میزنن٬ حک شده. جوشکاری اش هم که جوش نقره بود٬ مصیبتی بود که بماند.  توی Presentation روز پنجشنبه که باید در مورد طرح مون و دلیل انتخابش حرف میزدیم٬ این کاریکاتور نیک آهنگ کوثر رو نشونشون دادم - با ذکر نام و نشان و آدرس وب سایت کاریکاتوریست - و کلی رفتم بالای منبر که من به عنوان یه ایرانی که ۸ سال جنگ رو در دوران کودکیش تجربه کرده با هرچی جنگ و بمب و موشک ه مخالفم و این رئیس جمهورمون رو هم دقیقا به اندازه ی جرج بوش و تونی بلر و غیره و ذالک٬ ابله می دونم و نمی خوام هیچ بشری جنگ رو تجربه کنه.

 پ.ن: می دونم که فلیکر در ایران فیلتره٬ ولی هیچ فضای مجانی دیگه ای برای آپلود کردن عکس ها نمیشناسم که کار کردن باهاش و امکاناتش هم به خوبی فلیکر باشه. اگر شما میشناسید بهم معرفی کنید لطفا.  فعلا مجبورم بذارمشون روی فلیکر.

Related Posts

TrackBack