January 24, 2006 4:27 AM
جاودانه
چه خوب که می میریم. چه خوب که هیچ چیز جاودانه نیست ٬ حتی زندگی با تمام رنگهای خالصش٬ حتی من ٬ حتی تو. اگر ابدی بودیم همه ی خوشبختی ها را به فردا می انداختیم. فردا عاشق می شدیم٬ فردا عشقمان را اعتراف می کردیم٬ فردا زمان بهتری برای جنگیدن و زنده ماندن بود. فردا هم میشد تکانی به خود داد. فردایی که می توانست هزاران سال دیگر باشد. یک دنیای خمود و ساکت٬ بی رنگ٬ بی بو. خوشبختم که میدانم روزی می میرم. روزی که شاید فردا باشد. تا می توانم می بوسمت. تا بشود٬ در آغوشت آرام می گیرم. از لحظه لحظه ی تلخ و شیرین زندگی لذت می برم. شادم که ابدی نیستم اما تا ابد زندگی را قطره قطره می نوشم.
Related Posts
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://www.depthlog.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/261
