« سارا بودن | Main | چشمان »
December 28, 2002 2:19 PM
وسوسه
بر بلندای صخره ی مغرور
تنها
ايستاده ام .
پيش رو
افق تا افق
بيکران^دريا ٬
پس سر
هیچ ٬
جز شهری مالامال کثافت انسانی .
وسوسه ی رفتن ٬
هر بار برنیاوردنش دشوارتر .
باد هم مرا به خود ٬
به دریا ٬
به سفر می خواند .
فقط یک بار دیگر ...
نقاب به صورت می زنم
و به شهر باز می گردم .
تا فردا ...
سارا
Related Posts
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://www.depthlog.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/707
